Ik kom nooit in een supermarkt, maar het WC-papier was op en Marijke1 had geen tijd om boodschappen te doen.

“Popla Megarol moet je hebben. Vier rollen in een pak,” zei ze nog, behulpzaam, met een ondertoon van meewarig.

Ze wist natuurlijk al wat er zou gebeuren.

Want ik sta nou al een kwartier naar dat enorme schap met WC-papier te staren en ik zie geen Popla Megarol. Kijk ik er nou overheen? Zou het ergens anders staan?

En ik ga het echt niet aan een kassameisje vragen – straks roepen ze het nog om.

“Jeffrey, kassa twee, Jeffrey, kassa twee. Ik heb hier een meneer die de Popla niet kan vinden.”

Ik begin al een beetje te zweten.

Dat heb ik ook vaak bij de menustructuur van websites

Op een website wil ik meteen zien waar ik moet wezen. Daarvoor kijk ik naar de navigatiestructuur. Daar wil ik alles zien, liefst in één keer en hyperduidelijk.

Don’t make me think.2

Maar negen van de tien keer is zo’n menustructuur te lang, te vol en onduidelijk.

Ik krijg keuzestress als ik twaalf dingen in een navigatiebalk van een website zie staan.

Ik raak geïrriteerd als ik eerst op een hoofdmenu “Diensten” moet klikken om pas in een dropdownmenu te zien wat iemand verkoopt.

En ik word bloedlink als ik op een hamburger-menu moet klikken om überhaupt alle navigatieknoppen van de website te zien te krijgen.
.

Website-navigatiestructuur met hamburger-menu
Voorbeeld van een hamburger-menu. Bedoeld voor mobiele websites. Iedereen die zo’n menu op een gewone website toepast, verdient wat mij betreft een lijfstraf.

Maakt jouw website ook die navigatie-fouten?

Ik snap het wel.